ทำไมเฉิงตูถึงช้าขนาดนี้?

大家好，欢迎来到我们的播客

Dàjiā hǎo, huānyíng láidào wǒmen de bōkè

สวัสดีค่ะทุกคน ยินดีต้อนรับสู่พอดแคสต์ของเรา

我是苏晴

Wǒ shì Sū Qíng

ฉันซูชิงค่ะ

我是陈远

Wǒ shì Chén Yuǎn

ผมเฉินหยวนครับ

陈远，你上个星期去成都了，对吧？

Chén Yuǎn, nǐ shàng gè xīngqī qù Chéngdū le, duì ba?

เฉินหยวน อาทิตย์ที่แล้วนายไปเฉิงตูมาใช่ไหม?

我看了你的朋友圈

Wǒ kàn le nǐ de péngyouquān

ฉันเห็นโมเมนต์ WeChat ของนายแล้ว

你发了二十多张照片

Nǐ fā le èrshí duō zhāng zhàopiān

นายโพสต์รูปไปตั้ง 20 กว่ารูป

一半是茶，另一半是……还是茶

Yībàn shì chá, lìng yībàn shì… háishi chá

ครึ่งหนึ่งเป็นชา อีกครึ่ง… ก็ยังเป็นชา

哈哈，被你看出来了

Hāhā, bèi nǐ kàn chūlai le

ฮ่าๆ โดนจับได้ซะแล้ว

我本来只想“喝一杯茶，坐十分钟”

Wǒ běnlái zhǐ xiǎng “hē yī bēi chá, zuò shí fēnzhōng”

ตอนแรกผมแค่ตั้งใจจะ “ดื่มชาสักถ้วย นั่งสัก 10 นาที”

然后呢？

Ránhòu ne?

แล้วไงต่อ?

然后我坐了一个下午

Ránhòu wǒ zuò le yī gè xiàwǔ

แล้วผมก็นั่งไปทั้งบ่ายเลย

我问老板

Wǒ wèn lǎobǎn

ผมถามเจ้าของร้าน

“从这儿走到地铁站，要多久？”

“Cóng zhèr zǒu dào dìtiězhàn, yào duōjiǔ?”

“จากตรงนี้เดินไปสถานีรถไฟใต้ดินใช้เวลาเท่าไหร่ครับ?”

你猜他怎么说？

Nǐ cāi tā zěnme shuō?

ลองทายสิว่าเขาตอบว่าอะไร?

十分钟？

Shí fēnzhōng?

10 นาที?

他说：“慢慢走，二十分钟

Tā shuō: “mànmàn zǒu, èrshí fēnzhōng

เขาบอกว่า “ถ้าเดินช้าๆ ก็ 20 นาที

你要是着急，也是二十分钟”

Nǐ yàoshì zháojí, yě shì èrshí fēnzhōng”

ถ้ารีบ ก็ 20 นาทีเหมือนกัน”

哈哈哈，这是什么回答！

Hāhāhā, zhè shì shénme huídá!

ฮ่าๆๆ คำตอบอะไรเนี่ย!

这就是成都的回答

Zhè jiùshì Chéngdū de huídá

นี่แหละคำตอบแบบเฉิงตู

一个下午就这样没了

Yī gè xiàwǔ jiù zhèyàng méi le

บ่ายทั้งบ่ายก็หายไปแบบนี้เลย

我一个下午可以开三个会

Wǒ yī gè xiàwǔ kěyǐ kāi sān gè huì

บ่ายเดียว ฉันประชุมได้ตั้งสามรอบ

喝两杯咖啡，还能回五十个消息

Hē liǎng bēi kāfēi, hái néng huí wǔshí gè xiāoxi

ดื่มกาแฟสองแก้ว แล้วยังตอบข้อความได้อีก 50 ข้อความ

所以你才要去成都啊

Suǒyǐ nǐ cái yào qù Chéngdū a

เพราะงี้ไง เธอถึงต้องไปเฉิงตู

今天我们就来聊聊

Jīntiān wǒmen jiù lái liáoliao

วันนี้เรามาคุยกันเรื่องนี้

成都为什么这么慢？

Chéngdū wèishénme zhème màn?

ทำไมเฉิงตูถึงช้าขนาดนี้?

先说好，我是很忙的人……

Xiān shuō hǎo, wǒ shì hěn máng de rén…

บอกไว้ก่อนนะ ฉันเป็นคนยุ่งมาก…

不过，今天我想慢一点听

Bùguò, jīntiān wǒ xiǎng màn yīdiǎn tīng

แต่วันนี้ ฉันอยากฟังช้าๆ หน่อย

今天有五个部分

Jīntiān yǒu wǔ gè bùfèn

วันนี้มีทั้งหมด 5 ช่วง

第一，我的下午是怎么没有的

Dì-yī, wǒ de xiàwǔ shì zěnme méiyǒu de

หนึ่ง บ่ายของผมหายไปได้ยังไง

第二，成都为什么可以慢

Dì-èr, Chéngdū wèishénme kěyǐ màn

สอง ทำไมเฉิงตูถึงช้าได้

第三，一句老话

Dì-sān, yī jù lǎohuà

สาม สุภาษิตเก่าหนึ่งบท

第四，几句成都话

Dì-sì, jǐ jù Chéngdūhuà

สี่ ภาษาเฉิงตูสักสองสามคำ

学会以后你也会说“巴适”

Xuéhuì yǐhòu nǐ yě huì shuō “bāshi”

เรียนแล้ว ทุกคนก็จะพูดว่า “bāshi” ได้เหมือนกัน

最后，慢，是不是就是懒？

Zuìhòu, màn, shì bu shì jiùshì lǎn?

สุดท้าย ช้า แปลว่าขี้เกียจหรือเปล่า?

好，我先把手机放远一点

Hǎo, wǒ xiān bǎ shǒujī fàng yuǎn yīdiǎn

โอเค งั้นฉันวางมือถือให้ห่างตัวหน่อยก่อน

先说那个下午。我走进一家茶馆

Xiān shuō nàge xiàwǔ. Wǒ zǒujìn yī jiā cháguǎn

เริ่มจากบ่ายวันนั้นก่อน ผมเดินเข้าไปในโรงน้ำชาแห่งหนึ่ง

老板给我一把竹子做的小椅子

Lǎobǎn gěi wǒ yī bǎ zhúzi zuò de xiǎo yǐzi

เจ้าของร้านยื่นเก้าอี้ไม้ไผ่ตัวเล็กๆ ให้ผม

还有一杯盖碗茶。没有菜单

Hái yǒu yī bēi gàiwǎnchá. Méiyǒu càidān

กับชาหนึ่งถ้วยแบบมีฝา ไม่มีเมนู

也没有人说“快一点”

Yě méiyǒu rén shuō “kuài yīdiǎn”

แล้วก็ไม่มีใครพูดว่า “เร็วๆ หน่อย”

没有人说“快一点”？

Méiyǒu rén shuō “kuài yīdiǎn”?

ไม่มีใครพูดว่า “เร็วๆ หน่อย” เลยเหรอ?

那我想坐多久就坐多久？

Nà wǒ xiǎng zuò duōjiǔ jiù zuò duōjiǔ?

งั้นอยากนั่งนานแค่ไหนก็นั่งได้เลย?

对。一杯茶可以一直加水

Duì. Yī bēi chá kěyǐ yīzhí jiā shuǐ

ใช่ ชาถ้วยเดียวเติมน้ำได้เรื่อยๆ

从下午两点喝到晚上，没有人让你走

Cóng xiàwǔ liǎng diǎn hē dào wǎnshang, méiyǒu rén ràng nǐ zǒu

ดื่มตั้งแต่บ่ายสองโมงยันค่ำ ก็ไม่มีใครไล่

有人提着大水壶走来走去

Yǒurén tízhe dà shuǐhú zǒu lái zǒu qù

มีคนหิ้วกาน้ำใบใหญ่เดินไปเดินมา

水少了，就来给你加

Shuǐ shǎo le, jiù lái gěi nǐ jiā

น้ำพร่องเมื่อไหร่ ก็มาเติมให้

我坐在那里

Wǒ zuò zài nàli

ถ้าฉันนั่งอยู่ตรงนั้น

一定会觉得自己应该做点什么

Yīdìng huì juéde zìjǐ yīnggāi zuò diǎn shénme

ต้องรู้สึกว่าตัวเองควรทำอะไรสักอย่างแน่ๆ

我一开始也是这样。我拿出电脑

Wǒ yī kāishǐ yě shì zhèyàng. Wǒ náchū diànnǎo

ตอนแรกผมก็เป็นแบบนั้น ผมหยิบโน้ตบุ๊กออกมา

开始工作，旁边的阿姨对我说

Kāishǐ gōngzuò, pángbiān de āyí duì wǒ shuō

เริ่มทำงาน ป้าที่นั่งข้างๆ ก็พูดกับผมว่า

“小伙子，莫急，喝茶”

“Xiǎohuǒzi, mò jí, hēchá”

“พ่อหนุ่ม mò jí ดื่มชาก่อน”

“莫急”，就是“别急”？

“Mò jí”, jiùshì “bié jí”?

“Mò jí” ก็คือ “ไม่ต้องรีบ” เหรอ?

对。我就把电脑关了

Duì. Wǒ jiù bǎ diànnǎo guān le

ใช่ ผมเลยปิดโน้ตบุ๊ก

这就像在一个很大的客厅里坐着

Zhè jiù xiàng zài yī gè hěn dà de kètīng li zuòzhe

เหมือนนั่งอยู่ในห้องนั่งเล่นใหญ่ๆ เลยนะ

哈哈，差不多。旁边的大爷在聊天

Hāhā, chàbuduō. Pángbiān de dàye zài liáotiān

ฮ่าๆ ประมาณนั้น ลุงๆ ข้างๆ ก็นั่งคุยกัน

还有人在……采耳

Hái yǒu rén zài… cǎi'ěr

แล้วก็มีคนกำลัง… แคะหู

采耳？在茶馆里？

Cǎi'ěr? Zài cháguǎn li?

แคะหู? ในโรงน้ำชาเนี่ยนะ?

对！采耳就是掏耳朵。有专门的师傅

Duì! Cǎi'ěr jiùshì tāo ěrduo. Yǒu zhuānmén de shīfu

ใช่! Cǎi'ěr ก็คือการแคะหู มีช่างเฉพาะทาง

在茶馆里给你掏耳朵。我也吓了一跳

Zài cháguǎn li gěi nǐ tāo ěrduo. Wǒ yě xià le yī tiào

มาแคะหูให้ถึงในโรงน้ำชา ผมเองก็ตกใจเหมือนกัน

这个画面太特别了

Zhège huàmiàn tài tèbié le

ภาพแบบนี้ไม่เหมือนที่ไหนเลย

成都人把聊天叫“摆龙门阵”

Chéngdūrén bǎ liáotiān jiào “bǎi lóngménzhèn”

คนเฉิงตูเรียกการคุยเล่นว่า “bǎi lóngménzhèn”

意思是不用说重要的事

Yìsi shì bùyòng shuō zhòngyào de shì

หมายถึงไม่ต้องคุยเรื่องสำคัญอะไร

想到什么就聊什么

Xiǎngdào shénme jiù liáo shénme

นึกอะไรได้ก็คุยเรื่องนั้น

摆龙门阵。听起来比“开会”舒服多了

Bǎi lóngménzhèn. Tīng qǐlai bǐ “kāihuì” shūfu duō le

Bǎi lóngménzhèn ฟังดูสบายกว่า “ประชุม” เยอะเลย

你猜，成都有多少家茶馆？

Nǐ cāi, Chéngdū yǒu duōshǎo jiā cháguǎn?

ลองทายดู เฉิงตูมีโรงน้ำชากี่แห่ง?

一百家？

Yī bǎi jiā?

100 แห่ง?

听说现在有一万多家

Tīngshuō xiànzài yǒu yī wàn duō jiā

ได้ยินว่าตอนนี้มีหมื่นกว่าแห่ง

一万多家？！

Yī wàn duō jiā?!

หมื่นกว่าแห่ง?!

很多年前就是这样

Hěn duō nián qián jiùshì zhèyàng

เมื่อหลายปีก่อนก็เป็นแบบนี้แล้ว

有人看过旧资料，说一九三五年

Yǒurén kànguo jiù zīliào, shuō yī jiǔ sān wǔ nián

มีคนไปดูเอกสารเก่า บอกว่าปี 1935

成都差不多有六百家茶馆

Chéngdū chàbuduō yǒu liù bǎi jiā cháguǎn

เฉิงตูมีโรงน้ำชาประมาณ 600 แห่ง

到了一九四二年，每五个成都人里

Dào le yī jiǔ sì èr nián, měi wǔ gè Chéngdūrén li

พอถึงปี 1942 คนเฉิงตูทุกๆ ห้าคน

每天就有一个人去茶馆

Měi tiān jiù yǒu yī gè rén qù cháguǎn

จะมีหนึ่งคนที่ไปโรงน้ำชาทุกวัน

每五个人里就有一个？

Měi wǔ gè rén li jiù yǒu yī gè?

ทุกห้าคนมีหนึ่งคนเลยเหรอ?

对。茶馆不只是喝茶的地方

Duì. Cháguǎn bù zhǐ shì hēchá de dìfang

ใช่ โรงน้ำชาไม่ได้เป็นแค่ที่ดื่มชา

以前人们也在那里见朋友

Yǐqián rénmen yě zài nàli jiàn péngyou

สมัยก่อนผู้คนก็ไปเจอเพื่อนที่นั่น

谈工作、听新闻

Tán gōngzuò, tīng xīnwén

คุยงาน ฟังข่าว

那它就是微信群、咖啡馆，还有办公室

Nà tā jiùshì Wēixìn qún, kāfēiguǎn, hái yǒu bàngōngshì

งั้นมันก็เป็นทั้งกลุ่ม WeChat ร้านกาแฟ แล้วก็ออฟฟิศ

哈哈，你说得太好了

Hāhā, nǐ shuō de tài hǎo le

ฮ่าๆ พูดได้ดีมาก

可是别的城市也有茶馆

Kěshì biéde chéngshì yě yǒu cháguǎn

แต่เมืองอื่นก็มีโรงน้ำชา

别的城市的人也喝茶

Biéde chéngshì de rén yě hēchá

คนเมืองอื่นก็ดื่มชาเหมือนกัน

为什么成都这么慢呢？

Wèishénme Chéngdū zhème màn ne?

ทำไมเฉิงตูถึงช้าขนาดนี้ล่ะ?

问得好。我们要从两千多年前说起

Wèn de hǎo. Wǒmen yào cóng liǎng qiān duō nián qián shuōqǐ

ถามได้ดี ต้องย้อนไปเมื่อกว่าสองพันปีก่อน

成都的四周都是山

Chéngdū de sìzhōu dōu shì shān

รอบๆ เฉิงตูมีแต่ภูเขา

中间很平，像一个大碗

Zhōngjiān hěn píng, xiàng yī gè dàwǎn

ตรงกลางราบเรียบ เหมือนชามใบใหญ่

像一个大碗

Xiàng yī gè dàwǎn

เหมือนชามใบใหญ่

对。以前夏天常常下大雨，河水太多

Duì. Yǐqián xiàtiān chángcháng xià dàyǔ, héshuǐ tài duō

ใช่ สมัยก่อนหน้าร้อนฝนตกหนักบ่อย น้ำในแม่น้ำมากเกินไป

冬天又没有水，种东西很难

Dōngtiān yòu méiyǒu shuǐ, zhòng dōngxi hěn nán

หน้าหนาวก็ไม่มีน้ำ จะเพาะปลูกก็ยาก

两千多年前，有一个人叫李冰

Liǎng qiān duō nián qián, yǒu yī gè rén jiào Lǐ Bīng

กว่าสองพันปีก่อน มีชายคนหนึ่งชื่อหลี่ปิง

他和很多人一起修了都江堰

Tā hé hěn duō rén yīqǐ xiū le Dūjiāngyàn

เขากับผู้คนมากมายร่วมกันสร้างตูเจียงเยี่ยน

都江堰，我在书上看过！

Dūjiāngyàn, wǒ zài shū shang kànguo!

ตูเจียงเยี่ยน ฉันเคยอ่านในหนังสือ!

有了都江堰，水就听话了

Yǒu le Dūjiāngyàn, shuǐ jiù tīnghuà le

พอมีตูเจียงเยี่ยน น้ำก็เชื่อฟัง

不怕没有水，也不怕水太多

Bù pà méiyǒu shuǐ, yě bù pà shuǐ tài duō

ไม่ต้องกลัวน้ำขาด และไม่ต้องกลัวน้ำมากเกินไป

所以成都有一个很有名的名字，叫……

Suǒyǐ Chéngdū yǒu yī gè hěn yǒumíng de míngzi, jiào…

เฉิงตูเลยมีชื่อเรียกที่โด่งดังมาก ว่า…

天府之国！

Tiānfǔ zhī guó!

ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์!

对。“天府”的意思是，老天爷给的好地方

Duì. “Tiānfǔ” de yìsi shì, lǎotiānyé gěi de hǎo dìfang

ใช่ “Tiānfǔ” แปลว่าดินแดนดีๆ ที่สวรรค์ประทานให้

吃的东西什么都有

Chī de dōngxi shénme dōu yǒu

อาหารการกินมีครบทุกอย่าง

我再问一个：成都是不是常常是阴天？

Wǒ zài wèn yī gè: Chéngdū shì bu shì chángcháng shì yīntiān?

ขอถามอีกข้อ เฉิงตูฟ้าครึ้มบ่อยใช่ไหม?

听说那里很少有太阳

Tīngshuō nàli hěn shǎo yǒu tàiyáng

ได้ยินว่าที่นั่นไม่ค่อยมีแดด

对，成都常常有云，有雾。有一句老话说

Duì, Chéngdū chángcháng yǒu yún, yǒu wù. Yǒu yī jù lǎohuà shuō

ใช่ เฉิงตูมีเมฆ มีหมอกบ่อย มีสุภาษิตเก่าบอกว่า

四川的狗看到太阳会叫

Sìchuān de gǒu kàndào tàiyáng huì jiào

หมาเสฉวนเห็นดวงอาทิตย์แล้วจะเห่า

因为它们很少看到太阳

Yīnwèi tāmen hěn shǎo kàndào tàiyáng

เพราะมันไม่ค่อยได้เห็นดวงอาทิตย์

哈哈，太可爱了

Hāhā, tài kě'ài le

ฮ่าๆ น่ารักจัง

所以一有太阳

Suǒyǐ yī yǒu tàiyáng

พอแดดออกปุ๊บ

成都人就马上去外面晒太阳

Chéngdūrén jiù mǎshàng qù wàimiàn shài tàiyáng

คนเฉิงตูก็รีบออกไปอาบแดดข้างนอกทันที

茶馆里的椅子也都搬到外面

Cháguǎn li de yǐzi yě dōu bān dào wàimiàn

เก้าอี้ในโรงน้ำชาก็ยกออกไปข้างนอกหมด

我懂了。太阳很少，所以要好好享受

Wǒ dǒng le. Tàiyáng hěn shǎo, suǒyǐ yào hǎohǎo xiǎngshòu

เข้าใจแล้ว แดดหายาก ก็เลยต้องเพลิดเพลินให้เต็มที่

对。成都人不是不会着急

Duì. Chéngdūrén bù shì bù huì zháojí

ใช่ ไม่ใช่ว่าคนเฉิงตูรีบไม่เป็น

他们知道好东西不能赶

Tāmen zhīdào hǎo dōngxi bù néng gǎn

แต่พวกเขารู้ว่าของดีเร่งไม่ได้

所以，吃的有了

Suǒyǐ, chī de yǒu le

งั้น อาหารก็มีแล้ว

水也不怕了，就不用着急了？

Shuǐ yě bù pà le, jiù bùyòng zháojí le?

น้ำก็ไม่ต้องกลัว เลยไม่ต้องรีบใช่ไหม?

这个答案很接近了

Zhège dá'àn hěn jiējìn le

คำตอบนี้ใกล้แล้ว

不过还有一句老话

Bùguò hái yǒu yī jù lǎohuà

แต่ยังมีสุภาษิตเก่าอีกบท

里面有更有意思的答案

Lǐmiàn yǒu gèng yǒu yìsi de dá'àn

ซึ่งมีคำตอบที่น่าสนใจกว่านี้

你知道是哪一句吗？

Nǐ zhīdào shì nǎ yī jù ma?

รู้ไหมว่าบทไหน?

我好像听过……可是我想不起来

Wǒ hǎoxiàng tīngguo… kěshì wǒ xiǎng bu qǐlái

เหมือนเคยได้ยินนะ… แต่นึกไม่ออก

那句老话是：“少不入川，老不出蜀”

Nà jù lǎohuà shì: “shào bù rù Chuān, lǎo bù chū Shǔ”

สุภาษิตนั้นคือ “หนุ่มอย่าเข้าเสฉวน แก่อย่าออกจากสู่”

年轻人不要去四川

Niánqīngrén bù yào qù Sìchuān

คนหนุ่มสาวอย่าไปเสฉวน

老人不要离开四川？这是什么意思？

Lǎorén bù yào líkāi Sìchuān? Zhè shì shénme yìsi?

คนแก่อย่าออกจากเสฉวน? หมายความว่ายังไง?

有一种说法是：年轻人到了四川

Yǒu yī zhǒng shuōfǎ shì: niánqīngrén dào le Sìchuān

มีคำอธิบายหนึ่งว่า คนหนุ่มสาวไปถึงเสฉวน

会觉得生活太舒服，就不想再努力了

Huì juéde shēnghuó tài shūfu, jiù bù xiǎng zài nǔlì le

จะรู้สึกว่าชีวิตสบายเกินไป จนไม่อยากพยายามอีก

老人在四川住久了，也不想离开

Lǎorén zài Sìchuān zhù jiǔ le, yě bù xiǎng líkāi

ส่วนคนแก่ที่อยู่เสฉวนนานๆ ก็ไม่อยากจากไป

所以四川太好玩，也太危险？

Suǒyǐ Sìchuān tài hǎowán, yě tài wēixiǎn?

งั้นเสฉวนก็สนุกเกินไป แล้วก็อันตรายเกินไปด้วย?

差不多。成都人自己也常说

Chàbuduō. Chéngdūrén zìjǐ yě cháng shuō

ประมาณนั้น คนเฉิงตูเองก็ชอบพูด

成都是一个“来了就不想走”的城市

Chéngdū shì yī gè “lái le jiù bù xiǎng zǒu” de chéngshì

ว่าเฉิงตูเป็นเมืองที่ “มาแล้วไม่อยากกลับ”

我懂了。就像周末早上

Wǒ dǒng le. Jiù xiàng zhōumò zǎoshang

เข้าใจแล้ว เหมือนเช้าวันหยุดสุดสัปดาห์

床上特别暖和的时候

Chuáng shang tèbié nuǎnhuo de shíhou

ตอนที่บนเตียงอุ่นเป็นพิเศษ

对！床，就是成都

Duì! Chuáng, jiùshì Chéngdū

ใช่เลย! เตียงก็คือเฉิงตู

可是，“太舒服”也是问题吗？

Kěshì, “tài shūfu” yě shì wèntí ma?

แต่ “สบายเกินไป” ก็เป็นปัญหาด้วยเหรอ?

对有些人来说，是。有人觉得

Duì yǒuxiē rén lái shuō, shì. Yǒurén juéde

สำหรับบางคน ใช่ บางคนคิดว่า

年轻的时候应该多去看看，多试试

Niánqīng de shíhou yīnggāi duō qù kànkan, duō shìshi

ตอนยังหนุ่มสาว ควรออกไปดูให้เยอะ ลองให้เยอะ

但也有人说：舒服的生活

Dàn yě yǒurén shuō: shūfu de shēnghuó

แต่ก็มีคนบอกว่า ชีวิตที่สบาย

不就是我们工作的目的吗？

Bù jiùshì wǒmen gōngzuò de mùdì ma?

ไม่ใช่เป้าหมายที่เราทำงานหรอกเหรอ?

哈哈，这句老话好玩的地方就在这儿

Hāhā, zhè jù lǎohuà hǎowán de dìfang jiù zài zhèr

ฮ่าๆ ความสนุกของสุภาษิตนี้อยู่ตรงนี้แหละ

每个人听了，想法都不一样

Měi gè rén tīng le, xiǎngfǎ dōu bù yīyàng

ใครฟังก็คิดไม่เหมือนกัน

那我这个年纪，应该去，还是不应该去？

Nà wǒ zhège niánjì, yīnggāi qù, háishi bù yīnggāi qù?

แล้วอายุอย่างฉัน ควรไป หรือไม่ควรไป?

我觉得，你去了就不想回来上班了

Wǒ juéde, nǐ qù le jiù bù xiǎng huílai shàngbān le

ผมว่า ถ้าเธอไปแล้ว คงไม่อยากกลับมาทำงานแน่

不会的，我只会请一个很长的假

Bù huì de, wǒ zhǐ huì qǐng yī gè hěn cháng de jià

ไม่หรอก ฉันแค่จะลาพักยาวๆ เท่านั้นเอง

好，那我想先学几句成都话

Hǎo, nà wǒ xiǎng xiān xué jǐ jù Chéngdūhuà

โอเค งั้นฉันขอเรียนภาษาเฉิงตูสักสองสามคำก่อน

不然去了听不懂

Bùrán qù le tīng bu dǒng

ไม่งั้นไปถึงแล้วฟังไม่รู้เรื่อง

第一个词最重要

Dì-yī gè cí zuì zhòngyào

คำแรกสำคัญที่สุด

“巴适”。意思是舒服、很好

“Bāshi”. Yìsi shì shūfu, hěn hǎo

“Bāshi” แปลว่าสบาย ดีมาก

巴适。坐在茶馆里晒太阳，喝着茶，真……

Bāshi. Zuò zài cháguǎn li shài tàiyáng, hēzhe chá, zhēn…

Bāshi นั่งอาบแดดในโรงน้ำชา จิบชาไป มัน…

巴适得板！

Bāshi de bǎn!

Bāshi de bǎn!

巴适得板。我是不是有点像成都人了？

Bāshi de bǎn. Wǒ shì bu shì yǒudiǎn xiàng Chéngdūrén le?

Bāshi de bǎn ฉันเริ่มเหมือนคนเฉิงตูหรือยัง?

有一点点。第二个词是“安逸”

Yǒu yīdiǎndiǎn. Dì-èr gè cí shì “ānyì”

นิดนึง คำที่สองคือ “ānyì”

也是舒服、轻松的意思

Yě shì shūfu, qīngsōng de yìsi

ก็แปลว่าสบาย ผ่อนคลายเหมือนกัน

成都人会说：“这个日子好安逸哦”

Chéngdūrén huì shuō: “zhège rìzi hǎo ānyì o”

คนเฉิงตูจะพูดว่า “ชีวิตแบบนี้ ānyì จังเลย”

安逸。听起来比“我好累”好听多了

Ānyì. Tīng qǐlai bǐ “wǒ hǎo lèi” hǎotīng duō le

Ānyì ฟังดูดีกว่า “ฉันเหนื่อยจัง” เยอะเลย

第三个词是“要得”，意思是“好的”“可以”

Dì-sān gè cí shì “yàodé”, yìsi shì “hǎo de” “kěyǐ”

คำที่สามคือ “yàodé” แปลว่า “ได้” “โอเค”

比如我问你

Bǐrú wǒ wèn nǐ

เช่น ถ้าผมถามเธอว่า

“今天晚上吃火锅，要不要得？”

“Jīntiān wǎnshang chī huǒguō, yào bu yàodé?”

“คืนนี้กินหม้อไฟกัน yào bu yàodé?”

要得！

Yàodé!

Yàodé!

你回答得太快了，一点也不慢嘛

Nǐ huídá de tài kuài le, yīdiǎn yě bù màn ma

ตอบเร็วเกินไปแล้ว ไม่ช้าเลยสักนิด

吃火锅的时候，大家是不会慢的

Chī huǒguō de shíhou, dàjiā shì bù huì màn de

เวลากินหม้อไฟ ไม่มีใครช้าหรอก

现在考考你。朋友问你

Xiànzài kǎokao nǐ. Péngyou wèn nǐ

ทีนี้มาทดสอบกันหน่อย เพื่อนถามเธอว่า

“今天的茶怎么样？”

“Jīntiān de chá zěnmeyàng?”

“ชาวันนี้เป็นไงบ้าง?”

你想说“非常好，很舒服”，你怎么说？

Nǐ xiǎng shuō “fēicháng hǎo, hěn shūfu”, nǐ zěnme shuō?

ถ้าอยากบอกว่า “ดีมาก สบายสุดๆ” จะพูดว่ายังไง?

这个茶，巴适得板！

Zhège chá, bāshi de bǎn!

ชานี้ bāshi de bǎn!

不过，我还有一个问题

Bùguò, wǒ hái yǒu yī gè wèntí

แต่ฉันยังมีคำถามอีกข้อ

一个城市这么慢，大家不用工作吗？

Yī gè chéngshì zhème màn, dàjiā bùyòng gōngzuò ma?

เมืองช้าขนาดนี้ คนไม่ต้องทำงานกันเหรอ?

问得好。成都也有很多公司

Wèn de hǎo. Chéngdū yě yǒu hěn duō gōngsī

ถามได้ดี เฉิงตูก็มีบริษัทเยอะ

年轻人也要上班，也会很忙

Niánqīngrén yě yào shàngbān, yě huì hěn máng

คนหนุ่มสาวก็ต้องไปทำงาน ก็ยุ่งเหมือนกัน

那他们怎么还能慢呢？

Nà tāmen zěnme hái néng màn ne?

แล้วทำไมพวกเขายังช้าได้อีก?

我觉得，成都人的慢，不是“不工作”

Wǒ juéde, Chéngdūrén de màn, bù shì “bù gōngzuò”

ผมว่า ความช้าของคนเฉิงตูไม่ใช่ “ไม่ทำงาน”

而是“工作以后，愿意停下来”

Érshì “gōngzuò yǐhòu, yuànyì tíng xiàlai”

แต่เป็น “ทำงานเสร็จแล้ว ยอมหยุดพัก”

我下班以后

Wǒ xiàbān yǐhòu

ส่วนฉัน พอเลิกงาน

就是躺在沙发上看手机，越看越累

Jiùshì tǎng zài shāfā shang kàn shǒujī, yuè kàn yuè lèi

ก็นอนเล่นมือถือบนโซฟา ยิ่งเล่นยิ่งเหนื่อย

哈哈，这不叫慢，这叫“换一个地方快”

Hāhā, zhè bù jiào màn, zhè jiào “huàn yī gè dìfang kuài”

ฮ่าๆ แบบนั้นไม่เรียกว่าช้า แต่เรียกว่า “ย้ายที่ไปเร็วแทน”

被你说中了

Bèi nǐ shuōzhòng le

โดนจี้ใจดำเลย

在成都，下班以后

Zài Chéngdū, xiàbān yǐhòu

ที่เฉิงตู หลังเลิกงาน

朋友们会一起去喝茶、吃火锅

Péngyoumen huì yīqǐ qù hēchá, chī huǒguō

เพื่อนๆ จะไปดื่มชา กินหม้อไฟด้วยกัน

打麻将，或者就在公园里坐着

Dǎ májiàng, huòzhě jiù zài gōngyuán li zuòzhe

เล่นไพ่นกกระจอก หรือแค่นั่งเล่นในสวนสาธารณะ

大家见面，慢慢聊天

Dàjiā jiànmiàn, mànmàn liáotiān

ทุกคนมาเจอกัน คุยกันช้าๆ

所以，慢，不是懒

Suǒyǐ, màn, bù shì lǎn

เพราะฉะนั้น ช้าไม่ใช่ขี้เกียจ

那麻将呢？打麻将也是慢生活吗？

Nà májiàng ne? Dǎ májiàng yě shì màn shēnghuó ma?

แล้วไพ่นกกระจอกล่ะ? เล่นไพ่นกกระจอกก็นับเป็นสโลว์ไลฟ์ด้วยเหรอ?

在成都，很多人喝茶的时候打麻将

Zài Chéngdū, hěn duō rén hēchá de shíhou dǎ májiàng

ที่เฉิงตู หลายคนดื่มชาไปด้วย เล่นไพ่นกกระจอกไปด้วย

一杯茶，四个人，一个下午

Yī bēi chá, sì gè rén, yī gè xiàwǔ

ชาหนึ่งถ้วย สี่คน หนึ่งบ่าย

谁赢谁输不重要

Shéi yíng shéi shū bù zhòngyào

ใครแพ้ใครชนะไม่สำคัญ

重要的是“三缺一”的时候，朋友会来

Zhòngyào de shì “sān quē yī” de shíhou, péngyou huì lái

ที่สำคัญคือตอน “สามขาดหนึ่ง” เพื่อนจะมา

“三缺一”，就是三个人，还差一个人

“Sān quē yī”, jiùshì sān gè rén, hái chà yī gè rén

“Sān quē yī” ก็คือมีสามคน ยังขาดอีกหนึ่งคน

对。火锅也一样。一个人也可以吃火锅

Duì. Huǒguō yě yīyàng. Yī gè rén yě kěyǐ chī huǒguō

ใช่ หม้อไฟก็เหมือนกัน กินคนเดียวก็ได้

可是大家一起吃

Kěshì dàjiā yīqǐ chī

แต่ถ้ากินด้วยกันหลายคน

一边吃一边聊，最热闹

Yībiān chī yībiān liáo, zuì rènao

กินไปคุยไป ครึกครื้นที่สุด

所以成都的慢

Suǒyǐ Chéngdū de màn

งั้นความช้าของเฉิงตู

其实是“和朋友在一起的时间”

Qíshí shì “hé péngyou zài yīqǐ de shíjiān”

จริงๆ แล้วก็คือ “เวลาที่ได้อยู่กับเพื่อน”

对。慢是一种选择

Duì. Màn shì yī zhǒng xuǎnzé

ใช่ ความช้าเป็นทางเลือกอย่างหนึ่ง

我知道什么最重要，所以我不着急

Wǒ zhīdào shénme zuì zhòngyào, suǒyǐ wǒ bù zháojí

เรารู้ว่าอะไรสำคัญที่สุด เราเลยไม่รีบ

就像熊猫？

Jiù xiàng xióngmāo?

เหมือนแพนด้าเหรอ?

哈哈，熊猫很会睡觉，也很会吃

Hāhā, xióngmāo hěn huì shuìjiào, yě hěn huì chī

ฮ่าๆ แพนด้านอนเก่ง แล้วก็กินเก่งด้วย

不过它们吃竹子也很认真，不轻松

Bùguò tāmen chī zhúzi yě hěn rènzhēn, bù qīngsōng

แต่เวลากินไผ่ มันก็จริงจังมาก ไม่ได้สบายเลย

那我们换一个更好的比喻吧

Nà wǒmen huàn yī gè gèng hǎo de bǐyù ba

งั้นเปลี่ยนไปใช้การเปรียบเทียบที่ดีกว่านี้เถอะ

泡茶吧。热水倒进去

Pàochá ba. Rèshuǐ dào jìnqu

การชงชาไง เทน้ำร้อนลงไป

茶叶不会马上打开，你要等一等

Cháyè bù huì mǎshàng dǎkāi, nǐ yào děng yi děng

ใบชาไม่คลี่ออกทันที ต้องรอสักหน่อย

它慢慢打开，茶才会香

Tā mànmàn dǎkāi, chá cái huì xiāng

มันค่อยๆ คลี่ออก ชาถึงจะหอม

所以，如果你一直催它，茶就不好喝了

Suǒyǐ, rúguǒ nǐ yīzhí cuī tā, chá jiù bù hǎohē le

เพราะฉะนั้น ถ้าเอาแต่เร่งมัน ชาก็จะไม่อร่อย

对。很多事情也是一样

Duì. Hěn duō shìqíng yě shì yīyàng

ใช่ หลายเรื่องก็เป็นแบบนี้

好，我们再说一遍。今天我们说了

Hǎo, wǒmen zài shuō yī biàn. Jīntiān wǒmen shuō le

โอเค ทบทวนกันอีกรอบ วันนี้เราคุยกันเรื่อง

成都的茶馆和“摆龙门阵”

Chéngdū de cháguǎn hé “bǎi lóngménzhèn”

โรงน้ำชาเฉิงตู กับ “bǎi lóngménzhèn”

都江堰和“天府之国”

Dūjiāngyàn hé “tiānfǔ zhī guó”

ตูเจียงเยี่ยน กับ “ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์”

“少不入川”；还有“巴适”“安逸”“要得”

“Shào bù rù Chuān”; hái yǒu “bāshi” “ānyì” “yàodé”

“shào bù rù Chuān” แล้วก็ “bāshi” “ānyì” “yàodé”

最后一句：慢，不是懒

Zuìhòu yī jù: màn, bù shì lǎn

ประโยคสุดท้าย ช้า ไม่ใช่ขี้เกียจ

这一期我也学到了很多

Zhè yī qī wǒ yě xuédào le hěn duō

เอพนี้ได้เรียนรู้อะไรเยอะเลยเหมือนกัน

我决定，今天下班以后

Wǒ juédìng, jīntiān xiàbān yǐhòu

ฉันตัดสินใจแล้ว วันนี้หลังเลิกงาน

不看手机，先去泡一杯茶

Bù kàn shǒujī, xiān qù pào yī bēi chá

จะไม่เล่นมือถือ ไปชงชาสักถ้วยก่อน

真的吗？

Zhēnde ma?

จริงเหรอ?

真的……先泡茶，再看手机

Zhēnde… xiān pàochá, zài kàn shǒujī

จริง… ชงชาก่อน แล้วค่อยเล่นมือถือ

哈哈，这也是一个好开始

Hāhā, zhè yě shì yī gè hǎo kāishǐ

ฮ่าๆ นี่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีนะ

也想问问大家：你住的城市

Yě xiǎng wènwen dàjiā: nǐ zhù de chéngshì

อยากถามทุกคนด้วย เมืองที่คุณอยู่

是快还是慢？用一句话告诉我们

Shì kuài háishi màn? Yòng yī jù huà gàosu wǒmen

เร็วหรือช้า? บอกเราสักประโยค

最好用上今天学到的“巴适”或者“安逸”

Zuìhǎo yòng shàng jīntiān xuédào de “bāshi” huòzhě “ānyì”

ถ้าได้ใช้คำว่า “bāshi” หรือ “ānyì” ที่เพิ่งเรียนวันนี้ด้วยจะดีมาก

我们在评论区等你。我是陈远

Wǒmen zài pínglùnqū děng nǐ. Wǒ shì Chén Yuǎn

เรารออยู่ในช่องคอมเมนต์นะครับ ผมเฉินหยวนครับ

我是苏晴。我们下次见，慢慢来！

Wǒ shì Sū Qíng. Wǒmen xiàcì jiàn, mànmàn lái!

ฉันซูชิงค่ะ แล้วพบกันใหม่ ค่อยเป็นค่อยไปนะคะ!